ร้อนใน – Aphthous ulcer

สองวันก่อนผมเจ็บแถวโคนลิ้น เข้าใจว่าตัวเองต้องร้อนในแน่นอน แต่พื้นที่ในปากตั้งเยอะไม่ขึ้นแมร่งเจือกไปขึ้นแถวโคนลิ้น ส่องกระจกก็แล้ว หาหมอที่ห้องพยาบาลก็แล้ว หมอบอกว่าต้องไปหาหมอ หู คอ จมูก เพราะเครื่องมือที่มีมันมองไม่เห็นแผล ตกเย็นไปหาหมอที่ไชยแพทย์คลินิก 07 สาขาสามย่าน บ้านผมผูกปิ่นโตรักษากับที่นี่มาเกินยี่สิบปีแล้ว ครั้งสุดท้ายที่มาหาหมอคนนี้สมัยประถมนะ ตอนนั้นขี้หูมันแข็งจนปวดหู ต้องเอายามาหยอดให้มันนิ่ม ค่อยไปให้หมอเอาเครื่องมือมาดูดออก

ผมทำบัตรเสร็จ ตอนตรวจหมอเอาเหล็กมุกฉากปลายมน มากดๆ ดู หมอบอกว่า “แผลอยู่ที่โคนลิ้น ยาว 1 เซ็นต์ ต้องกินยาเยอะหน่อยนะ” จากนั้นหมอก็ถามต่อว่า “กินเหล้ามั้ย ช่วงนี้งดเหล้าเด็ดขาด” (หน้าตูมันขี้เหล้าใช่มั้ยเนี่ย) เสร็จแล้วก็ไปนั่งรอยา ได้ยามาสามถุงกิน 5 วัน เป็นยาฆ่าเชื้ออย่างแรง ยาลดเสมหะ อีกตัวยาอะไรไม่รู้ชื่อ delta เม็ดเล็กสีชมพู วันพุธหมอนัดให้ไปส่องดูอีกว่าอาการดีขึ้นรึเปล่า เซ็งจริงๆ เพิ่งหายจากร้อนในเป็นอีกแล้ว

ป.ล. ค้นคำว่า “ร้อนใน” ใน google เพิ่งรู้ว่าภาษาปะกิตเรียกว่า “aphthous ulcer” ถ้ากินข้าวอยู่อย่ากด link ดูนะ

SUN DAIFUKU – ขนมโมจิสีรุ้ง

เป็นความต่อเนื่องจากการไปกิน AKIYOSHI ขากลับแวะที่สยามพาราก๊องเพราะจอดรถกันไว้ที่นั่น ไอ้น้องอีกคนก็จะซื้อขนมไปฝากคนที่บ้าน ก็เลยแวะเข้าไปในซูเปอร์มาเก็ต ผมเดินผ่านผ่านร้านขายขนมโมจิ ชื่อร้าน Sun Daifuku มีขนมโมจิหลากไส้ขายตั้งแต่ ถั่วแดง, คัสตาร์ดครีม, ชาเขียว, สตอเบอรี่, ชอคโกแลต, วาซาบิ ที่จริงมีอีกหลายรสแต่จำบ่ได้ แป้งโมจิเหนียวหนุบหนับดี ถูกใจ ส่วนราคาพอรับได้ชิ้นละ 12 บาท แต่ลูกใหญ่กว่าในตู้ลูกละ 30 บาท อันนี้ไม่ได้ซื้อมา

ป.ล.1 ชนิดของไส้ขนมมากกว่า 7 ไส้แน่นอน แต่ไม่ได้นับว่าเท่าไรนะ
ป.ล.2 ไส้สตอเบอรี่ กินแล้วเหมือนกินโมจิไส้กูลิโกะป๊อกกี้สตอเบอรี่เลย
ป.ล.3 ไส้วาซาบิ ไม่เผ็ดเลย ไม่ค่อยหวานด้วย แต่กลิ่นถึงใจมาก อุอุ

AKIYOSHI – ชาบู ชาบู สุกี้ยากี้ญี่ปุ่น

เมื่อวานนี้นัดเพื่อนที่ทำงานไปกินข้าวมื้อเย็นเป็นบุฟเฟ่ต์ชาบู ชาบู สุกี้ยากี้ญี่ปุ่นที่ร้านอากิโยชิ ร้านอยู่บนตึก TAISIN SQUARE ถนนเอกมัย ถ้าเดินทางด้วยรถไฟฟ้า BTS ลงสถานีพระโขนง ออกจากสถานีที่ทางออกหมายเลข 1 ลงสะพานลอยเดินย้อนทางเดินรถขึ้นมาก็จะเห็นตึกเดินก็ขึ้นไปเลย เรามาถึงก่อนเลยโซ้ยนำร่องไปก่อนกับเนื้อครึ่งจาน