วราภรณ์ ซาลาเปา

เมื่อวานนี้เจอวิบากกรรม ฝ่าฝนไปหาหมอเพราะว่ายาหมดแต่ร้อนในยังไม่หาย ครานี้หมอเลยเปลี่ยนยาใหม่มาให้กินอีก 5 วัน ขากลับว่าจะไปกินข้าวหมูแดง สามย่านที่เพื่อนแนะนำมาแต่ฝนตกเปาะแปะๆ แถมทางที่จะขึ้นรถเมล์กลับรถยังติดร่วมชั่วโมง เลยตัดสินใจเดินกลับไปลงรถไฟฟ้าใต้ดินแทน พร้อมคนไม่รู้จักอีกหนึ่งคนที่บังเอิญมาหาหมอคนเดียวกัน

นั่งรถมาถึงตึก Q HOUSE ลุมพินี โทรถามน้องที่ทำงานที่นี่ว่ามีอะไรแนะนำ เธอบอกว่า “ซาลาเปา วราภรณ์ ไงเพ่” เออ ใช่ ร้านนี้กินบ่อยนะ แต่ยังไม่เคยเขียนลงบลอก ว่าแล้วผมก็สาวเท้าเข้าไปซะ ใจจริงอยากกินข้าวหมูแดง (40 บาท) เพราะเด็ดที่หมูแดงย่างหอมๆ กับน้ำจิ้มรสออกเผ็ดนิดๆ เข้ากันดีกับน้ำราดออกหวาน แต่หมด T_T เลยสั่งซาลาเปาไส้หมูแดง ไส้หมูสับ และไส้ชาเขียว (ลูกละ 18 บาท) มีไส้เขียวหวานหมู (ลูกละ 18 บาท) กับเป็ดย่างหมูสับ (ลูกละ 28 บาท) ด้วย เคยกินแล้วแต่ไม่ถูกปาก ชอบไส้หมูแดง กับหมูสับที่ซู้ด

จุดเด่นของซาลาเปา วราภรณ์ คือ แป้งเหนียวนุ่ม หน้าไม่แตก แป้งไม่หนาไส้เยอะ ดูได้จากรูปเยอะจริงๆ โดยเฉพาะไส้หมูแดง ไส้หมูสับ ไส้ทะลักจริงๆ ไส้หมูสับลูกจะกลมกว่าเพราะต้องปั้นไส้เป็นก้อนๆ ใส่ไข่ด้วย ส่วนชาเขียวเนื้อของไส้จะค่อนข้างหยาบ ไม่ละมุนลิ้นเท่าไร ปกติผมกินไส้ครีมนะ แต่วันนี้อยากลองของ เฮ้อ เซ็งเลย หงส์ก็เสมอใน ชปล. อีก

ป.ล. เพื่อนจุ้ยบอกว่าตอนนี้ตูกลายเป็นนักชิมนาม “หมึกเขียว” แล้ว 555 แต่ทำไมต้อง “เขียว” อ่ะ ???