อีสาวท้องโต กับแม่หมีขาว ณ เฮ้าส์รามา

มิถุนายน 30, 2008

เมื่อวานนี้ก่อนไปเชียร์บอลยูโร 2008 และพบกับความผิดหวังในรุ่งเช้าของวันนี้ ผมพอมีเวลาอยู่ก็เลยนั่งรถไฟฟ้าต่อรถเมล์ไปดูหนังควบที่ HOUSE RCA ใจจริงอยากมาดู Summer Palace หนังที่โดนแบนในจีน แต่หนังดันยาวสองชั่วโมงกว่า ไม่สามารถหารอบเพื่อดูหนังควบได้ ว่าแล้วก็เลยเลือกดูน้อง Juno อีสาวท้องโต กับสารคดีแม่หมีขาว (le Planète blanche) แทน

สำหรับ Juno ว่าด้วยสาวน้อยวัย 16 ปีที่มีเซ็กส์ครั้งเดียวแล้วเกิดท้องขึ้นมา เลยต้องหาทางออกด้วยการยกลูกให้คู่สามี-ภรรยา เอาไปเลี้ยงเป็นลูกแทน เพราะเธอยังไม่พร้อม เจ๊ Diablo Cody เขียนบทได้แสบสันต์ มัน และฮา มากๆ ฉากซึ้งๆ ก็ถ่ายทอดออกมาได้พอดี ไม่น้ำเน่าเกินไป แถมเพลงประกอบภาพยนตร์ก็เพราะมากๆ ไม่นานเกินรอคงได้เสียสตางค์แน่นอน ชอบบทสนทนาที่อีหนูจูโนนั่งสนทนากับพ่อที่บ้านในตอนท้ายของหนังจริงๆ โดนโคตรๆ ขอโคดจาก imdb มาหน่อยละกันฮะ

Juno MacGuff: Dad, it’s not about that. I just need to know if it’s possible for two people to stay happy together forever, or at least for a few years.
Mac MacGuff: It’s not easy, that’s for sure. Now, I may not have the best track record in the world, but I have been with your stepmother for 10 years now and I’m proud to say that we’re very happy.
Mac MacGuff: In my opinion, the best thing you can do is find a person who loves you for exactly what you are. Good mood, bad mood, ugly, pretty, handsome, what have you, the right person will still think the sun shines out your ass. That’s the kind of person that’s worth sticking with.
Juno MacGuff: I sort of already have.

อ่าน entry ของเพื่อนที่ไปดูมาแล้วเพิ่มเติม pradt, cotton, jui

สารคดีแม่หมีขาวนั้น ก่อนจะดูผมเข้าใจว่าผู้กำกับจะนำเสนอออกมาคล้ายกับสารคดีนกเพนกวินจักรพรรดิใน La Marche de l’empereur หรือการอพยพของนกหลากสายพันธุ์ใน Le Peuple migrateurแต่ le Planète blanche นั้น เป็นสารคดีที่พูดถึงดินแดนขั้วโลกเหนือ และวัฎจักรของสิ่งมีชิวิตที่ต้องอาศัยอยู่ในพื้นที่นั้นๆ มากกว่า ไม่ว่าจะเป็นหมีขาวที่แผ่นน้ำแข็งมีความจำเป็นในการล่าเหยื่อเพื่อเลี้ยงชีวิตมากกว่าแผ่นน้ำ ส่วนปลาวาฬหลากหลายพันธุ์ นกเป็ดน้ำ และนกอื่นๆ ที่บินข้ามทวีปมาไกลแสนไกล ที่ผืนน้ำอันหนาวเย็นเมื่อได้รับแสงอาทิตย์เข้าก็ทำให้มหาสมุทรกลายเป็นแหล่งอาหารอันอุดมสมบูรณ์

นอกจากการถ่ายภาพดินแดนสีขาว ไกลสุดลูกหูลูกตา ธรรมชาติการเคลื่อนที่ของสิ่งมีชีวิตที่สวยงามแล้ว เพลงประกอบก็ถือว่าเป็นพระรองที่ขาดไม่ได้เลยจริงๆ เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้แต่งโดย Bruno Coulais มีนักร้องหญิงมาช่วยร้องอีกสองคนคือ Jorane กับ Elisapie Issac ผมไม่รู้จักทั้งคู่แต่คาดว่าน่าจะร้องเพลงแนว Crossover หรือนิวเอจ

ทำให้การเดินเรื่องไม่ดูน่าเบื่อจนเกินไป ผมก็มีเคลิ้มๆ บ้างเหมือนกัน แต่ถ้าเทียบกับสารคดี 2 เรื่องแรกที่ผมเคยดูมาแล้ว ผมยังชอบเจ้าเพนกวินจักรพรรดิ์เป็นอันดับแรก ตามด้วยน้องนกอพยพ และแม่หมีขาว แอนด์ โค ท้ายสุดหนังก็ทิ้งท้ายเรื่องการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเอาไว้เป็นติ่งๆ และตั้งคำถามให้กับคนดูว่า มนุษย์ที่เป็นปัจจัยหลักในการทำให้น้ำแข็งขั้วโลกละลายเร็วขึ้นจะทำอะไรกันได้บ้างเพื่อให้ชีวิตในดินแดนสีขาวมีชีวิตอยู่รอดต่อไป

About these ads

เมนูนำทางเรื่อง

← บ๊าย บาย ยูโร 2008 เยอรมันไปไม่ถึงฝัน แต่สเปนก็คู่ควรกับการเป็นแชมป์

Peck-Aof-Ice Team building เฮ้อ →