URL estimate gender

หลังจากวันนี้เห็น blog ของตา pradt, jui ที่มีเว็บให้เล่นสนุกๆ ก็คือว่าประเมินว่า url history ใน browser ที่เราใช้เข้า internet อยู่นั้นมีสัดส่วนของเว็บที่เป็นชายและหญิงอย่างละกี่ % หลังจากทำมาแล้ว ผลก็เป็นดังนี้ แม่เจ้าโว้ย …. >_< ไม่จริง ๆ ๆ ๆ

Likelihood of you being FEMALE is 66%
Likelihood of you being MALE is 34%

Site	Male-Female Ratio
google.com	0.98
yahoo.com	0.9
msn.com	0.92
youtube.com	1
ebay.com	1.11
amazon.com	0.9
blogspot.com	1.08
wordpress.com	0.98
bizrate.com	0.9
cnet.com	1.56
grisoft.com	1.04
bbc.co.uk	1.44
last.fm	0.96
meebo.com	0.83
hotmail.com	0.83
emusic.com	0.85
blackberry.com	1.11
gmail.com	0.9
gettyimages.com	0.71
adidas.com	0.98
louisvuitton.com	0.69

ใครสนใจก็ลองคลิกเข้าไปที่ Mike on Ads ได้นะคร้าบ

เลขคณิตพิชิตสมองเสื่อม เล่ม 2

เดือนที่ผ่านมาผมซื้อหนังสือ “เลขคณิตพิชิตสมองเสื่อม เล่ม 2” มาลองฝึกปฏิบัติดู เพราะตอนแรกยังเข้าใจว่าเป็นหนังสือสำหรับให้คนมีอายุมากๆ 50 ปีขึ้นไป แต่เมื่ออ่่านเนื้อหาที่ผู้แต่งเขียนอธิบายว่าเป็นกระบวนการที่ผ่านการทดลองทางวิทยาศาสตร์มาแล้วว่าสามารถช่วยเพิ่มความสามารถในการทำงานของสมองได้ แล้วหนังสือเล่มนี้เหมาะกับใครบ้างล่ะ ขอลอกข้อความจากในหนังสือมาละกัน

คนวัยผู้ใหญ่ที่ตระหนักในปัญหาต่อไปนี้

• ขี้ลืมบ่อยขึ้น
• นึกชื่อคน หรือคำศัพท์ไม่ออกบ่อยครั้งขึ้น
• มีเรื่องอยากจะพูด แต่เรียบเรียงออกมาเป็นคำพูดไม่ได้บ่อยขึ้น

การทำแบบฝึกหัดก็ไม่มีขั้นตอนยุ่งยากมากมาย ผมต้องทำแบบฝึกหัดคณิตศาสตร์แบบง่ายๆ (บวก ลบ คูณ หาร) จำนวน 100 ข้อ กำหนดเป้าหมายในการทำตั้งแต่ 2 นาที 1 นาที 30 วินาที และ 1 นาที ปัจจุบันผมทำมาได้สามวันแล้ว สถิติอยู่ที่ 2 นาที 25 วินาที ยังห่างเหรียญทองแดง (2 นาที) อีกเยอะเลย (-_-“) การทำโจทย์คำณวนจะช่วยให้สมองทำงานได้เต็มที่

หลังจากทำโจทย์เลขครบ 5 ครั้งแล้ว ก็จะต้องทำการทดสอบนับเลข 1-120 ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยไม่ให้หลงลำดับ การทดสอบนี้จะช่วยเรื่องการใช้สมองซีกซ้ายและขวาพร้อมๆ กัน เกณฑ์คือนับได้ภายใน 45 วินาที เท่ากับเด็กมัธยมต้น 35 วินาที คือระดับของเด็กม.ปลาย 25 วินาทีคือระดับของนักเรียนอุดมศึกษา ของผมทำได้ 42.4 วินาที

ขั้นที่สามคือการทดสอบการจัดการเรื่องความจำโดยให้จำคำศัพท์ 3 พยางค์ ในเวลา 2 นาที หลังจากนั้นให้เขียนคำศัพท์ที่ท่องไว้ให้ได้มากที่สุดใน 2 นาที ผมทำได้ 7 จาก 30 คำ และสุดท้ายคือการทดสอบสตรูปเทสต์ (Stroop test) เพื่อวัดการประสานการทำงานของสมองส่วนหน้าทั้งซีกซ้ายและขวา โดยจะมีชื่อของสีที่พิมพ์ไว้ด้วยอักษรสีต่างๆ กัน เราจะต้องอ่านสีของตัวอักษรให้ถูกต้อง เช่น แดง เหลือง น้ำเงิน เขียว ต้องอ่านตามลำดับดังนี้ เขียว น้ำเงิน แดง เหลือง ของผมทำได้ในเวลา 57 วินาที

ใครที่สนใจก็ลองซื้อมาลองทำกันดูนะครับ สำหรับผมถ้าทำครบ 1 สัปดาห์แล้วก็จะมาโพสต์ผลให้ดูกันอีกทีว่าพัฒนาการจะดีขึ้นจริง?

สนทนากับผู้แปล “วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)”

เมื่อวานนี้ผมได้ไปนั่งฟังการสนทนาเกี่ยวกับหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ชื่อ “วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)” กับผู้แปล คือคุณยุ้ย สฤณี อาชวานันทกุล ที่ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะ สยามพารากอน มีผู้ดำเนินรายการคือคุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา บรรณาธิการบริหารคนเก่งของสำนักพิมพ์ openbooks บรรยากาศเป็นกันเองดีครับ ผมชอบนะ นั่งฟังกันสบายๆ คุณภิญโญก็เก่งสามารถหาเรื่องในการเชื่อมโยงจากสุนทรพจน์ของคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งได้ แถมยังพาทั้งคนแปลและคนฟังเฉียดๆ เข้าไปในแวดวงการเมืองให้ได้ครื้นเครงกันพอหอมปากหอมคอ

การมานั่งฟังการสนทนาครั้งนี้ทำให้เหมือนกับผมได้อ่านหนังสือซ้ำอีกครั้ง โดยที่ไม่ต้องอ่านเอง ระหว่างที่พูดถึงสุนทรพจน์แต่ละเรื่อง ในหัวผมก็จะมีคำว่า “อ๋อ, เออ, ใช่ๆ จำได้ๆ” อยู่เป็นระยะๆ พอนั่งฟังจนจบแล้ว ผมอยากกลับไปอ่านหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง

หลังจากได้ลายเซ็นต์ของคุณยุ้ย และพี่ภิญโญ แล้วก็ได้มีโอกาสเจอนักเขียนที่ชื่นชอบอีกหลายๆ คน อย่างคุณปิ่น ปรเมศวร์ เจ้าของหนังสือ BLOG’S BLOG ม.ล. ปริญญากร วรวรณ ช่างภาพและนักเขียน รวมไปถึงคุณศรุต เจ้าของ blog 0bserver.com ด้วย คราวหน้าถ้ามีงานแบบนี้อีกสงสัยต้องขนหนังสือของ openbooks มาเผื่อไว้เพราะนักเขียนมาให้กำลังใจกันให้พรึ่บเลย (ฮา)

ดีใจกับคุณยุ้ยด้วยนะครับ ที่หนังสือพิมพ์ครั้งที่ 3 แล้ว และได้ข่าวว่าจะมีการพิมพ์ครั้งที่ 4 ในไม่ช้า ผมรอเล่ม 2 อยู่ด้วยใจระทึกนะครับ อิอิ

ป.ล. 1 ใครที่ไม่ได้ไปงานวันนั้นสามารถฟังการสนทนาในวันนั้นประมาณสองชั่วโมงได้ที่นี่เลยครับ (fringer.org)

ป.ล. 2 สำหรับคนที่เน็ตไม่แรง หรืออยากอ่านแบบกระชับย่นย่อ ก็อ่านได้จากหนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 32 ฉบับที่ 4023 (3223) คอลัีมน์ Special Issue ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งครับ

ไวตามิ้ลค์ สีนิล

สมัยเด็กๆ ที่บ้านผมจะซื้อไวตามิ้ลค์จากรถขายที่มาส่งที่ร้านขายของชำแถวๆ บ้าน ครั้งละ 1 ลัง พอสัปดาห์ถัดไปพนักงานก็จะเอาลังใหม่มาส่งให้ โตมาก็กินเป็นแบบกล่องแทน หลังจากปล่อยให้คู่แข่งออกผลิตภัณฑ์ผสมงาดำ ทั้งแบบธรรมดา หรืองาดำสองเท่า ในที่สุดเจ้าตลาดอย่างไวตามิ้ลค์ก็อยู่เฉยไม่ได้ จัดการส่ง “ไวตามิ้ลค์ ทูโก แบล็ค” ผสมงาดำ ข้าวสีนิล ข้าวบาเลย์ มอลต์ สีของนมจะออกสีดำปนเทา ดูไม่น่ากิน แต่ลองกินดูแล้ว อร่อยแฮะ หอมงา และธัญพืชที่ผสมมาด้วย จริงๆ น่าจะทำแบบกล่องขายด้วยเด้อ ขวดมันหนักง่ะ ใครหิวๆ อยากหาอะไรกินรองท้องก็ลองดูเด้อ

ป.ล. พี่ที่ทำงานซื้อมากินแล้วติดใจ พี่แกตั้งชื่อให้ใหม่ว่า “ไวตามิ้ลค์ สีนิล” ผมชอบนะ เลยเอามาเป็นชื่อ entry นี้ 555

ป.ล. 2 วันนี้ตอนกำลังเดินไปขึ้นรถแถวๆ หน้าโรงแรมดุสิตธานี เจอฝรั่งเดินสวนมา อยู่ดีๆ มันกระชากกระเป๋าหิ้วผมเฉยเลย ผมก็ไม่ยอมหรอก ยื้อกันซักพักมันก็ปล่อยมือเดินผละไปเฉยๆ หูย มันจะเอาอะไรจากตูวะเนี่ย งงวุ้ย ตกใจวุ้ย