สนทนากับผู้แปล “วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)”

เมื่อวานนี้ผมได้ไปนั่งฟังการสนทนาเกี่ยวกับหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ชื่อ “วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)” กับผู้แปล คือคุณยุ้ย สฤณี อาชวานันทกุล ที่ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะ สยามพารากอน มีผู้ดำเนินรายการคือคุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา บรรณาธิการบริหารคนเก่งของสำนักพิมพ์ openbooks บรรยากาศเป็นกันเองดีครับ ผมชอบนะ นั่งฟังกันสบายๆ คุณภิญโญก็เก่งสามารถหาเรื่องในการเชื่อมโยงจากสุนทรพจน์ของคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งได้ แถมยังพาทั้งคนแปลและคนฟังเฉียดๆ เข้าไปในแวดวงการเมืองให้ได้ครื้นเครงกันพอหอมปากหอมคอ

การมานั่งฟังการสนทนาครั้งนี้ทำให้เหมือนกับผมได้อ่านหนังสือซ้ำอีกครั้ง โดยที่ไม่ต้องอ่านเอง ระหว่างที่พูดถึงสุนทรพจน์แต่ละเรื่อง ในหัวผมก็จะมีคำว่า “อ๋อ, เออ, ใช่ๆ จำได้ๆ” อยู่เป็นระยะๆ พอนั่งฟังจนจบแล้ว ผมอยากกลับไปอ่านหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง

หลังจากได้ลายเซ็นต์ของคุณยุ้ย และพี่ภิญโญ แล้วก็ได้มีโอกาสเจอนักเขียนที่ชื่นชอบอีกหลายๆ คน อย่างคุณปิ่น ปรเมศวร์ เจ้าของหนังสือ BLOG’S BLOG ม.ล. ปริญญากร วรวรณ ช่างภาพและนักเขียน รวมไปถึงคุณศรุต เจ้าของ blog 0bserver.com ด้วย คราวหน้าถ้ามีงานแบบนี้อีกสงสัยต้องขนหนังสือของ openbooks มาเผื่อไว้เพราะนักเขียนมาให้กำลังใจกันให้พรึ่บเลย (ฮา)

ดีใจกับคุณยุ้ยด้วยนะครับ ที่หนังสือพิมพ์ครั้งที่ 3 แล้ว และได้ข่าวว่าจะมีการพิมพ์ครั้งที่ 4 ในไม่ช้า ผมรอเล่ม 2 อยู่ด้วยใจระทึกนะครับ อิอิ

ป.ล. 1 ใครที่ไม่ได้ไปงานวันนั้นสามารถฟังการสนทนาในวันนั้นประมาณสองชั่วโมงได้ที่นี่เลยครับ (fringer.org)

ป.ล. 2 สำหรับคนที่เน็ตไม่แรง หรืออยากอ่านแบบกระชับย่นย่อ ก็อ่านได้จากหนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 32 ฉบับที่ 4023 (3223) คอลัีมน์ Special Issue ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งครับ