สนทนากับผู้แปล “วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)”

เมื่อวานนี้ผมได้ไปนั่งฟังการสนทนาเกี่ยวกับหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ชื่อ “วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)” กับผู้แปล คือคุณยุ้ย สฤณี อาชวานันทกุล ที่ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะ สยามพารากอน มีผู้ดำเนินรายการคือคุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา บรรณาธิการบริหารคนเก่งของสำนักพิมพ์ openbooks บรรยากาศเป็นกันเองดีครับ ผมชอบนะ นั่งฟังกันสบายๆ คุณภิญโญก็เก่งสามารถหาเรื่องในการเชื่อมโยงจากสุนทรพจน์ของคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งได้ แถมยังพาทั้งคนแปลและคนฟังเฉียดๆ เข้าไปในแวดวงการเมืองให้ได้ครื้นเครงกันพอหอมปากหอมคอ

การมานั่งฟังการสนทนาครั้งนี้ทำให้เหมือนกับผมได้อ่านหนังสือซ้ำอีกครั้ง โดยที่ไม่ต้องอ่านเอง ระหว่างที่พูดถึงสุนทรพจน์แต่ละเรื่อง ในหัวผมก็จะมีคำว่า “อ๋อ, เออ, ใช่ๆ จำได้ๆ” อยู่เป็นระยะๆ พอนั่งฟังจนจบแล้ว ผมอยากกลับไปอ่านหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง

หลังจากได้ลายเซ็นต์ของคุณยุ้ย และพี่ภิญโญ แล้วก็ได้มีโอกาสเจอนักเขียนที่ชื่นชอบอีกหลายๆ คน อย่างคุณปิ่น ปรเมศวร์ เจ้าของหนังสือ BLOG’S BLOG ม.ล. ปริญญากร วรวรณ ช่างภาพและนักเขียน รวมไปถึงคุณศรุต เจ้าของ blog 0bserver.com ด้วย คราวหน้าถ้ามีงานแบบนี้อีกสงสัยต้องขนหนังสือของ openbooks มาเผื่อไว้เพราะนักเขียนมาให้กำลังใจกันให้พรึ่บเลย (ฮา)

ดีใจกับคุณยุ้ยด้วยนะครับ ที่หนังสือพิมพ์ครั้งที่ 3 แล้ว และได้ข่าวว่าจะมีการพิมพ์ครั้งที่ 4 ในไม่ช้า ผมรอเล่ม 2 อยู่ด้วยใจระทึกนะครับ อิอิ

ป.ล. 1 ใครที่ไม่ได้ไปงานวันนั้นสามารถฟังการสนทนาในวันนั้นประมาณสองชั่วโมงได้ที่นี่เลยครับ (fringer.org)

ป.ล. 2 สำหรับคนที่เน็ตไม่แรง หรืออยากอ่านแบบกระชับย่นย่อ ก็อ่านได้จากหนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 32 ฉบับที่ 4023 (3223) คอลัีมน์ Special Issue ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งครับ

ปาจารยสาร มี.ค.-เม.ย. 51

เมื่อวานก่อนกลับบ้านแวะร้าน se-ed ไปซื้อปกพลาสติกห่อหนังสือ เขาคิดต่อเล่มแค่ 3 บาทเอง ตกแต่งปกให้เข้ากับรูปเล่มหนังสือพอดี ชอบๆ ระหว่างรอเดินดูแผงนิตยสารไปเจอกับ ปาจารยสาร นิตยสารรายสองเดือน ที่จั่วหัวว่า “นิตยสารที่เชื่อมั่นในพลังของคนธรรมดา” อืม เราไม่ได้เป็นเจไดนี่หว่า เลยหยิบขึ้นมาดู หน้าปกโปรโมทเรื่องโลกร้อนแบบไม่อายคนอ่านว่า “ชั้นขอโหนกระแสด้วยคนนะจ๊ะ” พลิกดูคร่าวๆ แล้วข้อมูลแตกต่างไปจากเล่มอื่นๆ ที่เคยอ่านมา มีเกร็ดเกี่ยวกับการช่วยลดโลกร้อนที่แปลกและน่าสนใจ อย่างเช่น การเลือกซื้ออาหารในรัศมี 100 ไมล์ ในเล่มยังมีบทสัมภาษณ์คุณรสนา โตสิตระกูล ส.ว.กรุงเทพฯ อีกด้วย (คนนี้เราชอบ )

วิชาสุดท้าย (ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน)

วันนนี้มาเขียนแนะนำหนังสือที่เสียเงินซื้อในงานสัปดาห์หนังสือ เล่มที่กำลังอ่านอยู่คือ วิชาสุดท้าย แปลโดย สฤณี อาชวานันทกุล เป็นหนังสือผู้แปลคัดสรรสุนทรพจน์ที่ผู้มีชื่อเสียงในสาขาต่างๆ ขึ้นพูดให้กับบัณฑิตของมหาวิทยาลัยชั้นนำในสหรัฐอเมริกา โดยมีหลักเกณฑ์ง่ายๆ ว่า ” “กินใจ” ผู้อ่าน สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้ฟัง และมี “ความเป็นสากล”สูงพอที่จะเป็นประโยชน์สำหรับนักศึกษาและผู้อ่านชาวไทยโดยทั่วไป ” (วิชาสุดท้าย, น.9)

ผมอ่านไปได้ 5 จาก 10 บท แต่ก็คันไม้คันมือยากแนะนำให้นักอ่านเพราะหนังสือเล่มเล็กๆ เล่มนี้ “มีดีในตัวเองจริงๆ” แค่อ่านบทแรกของสตีฟ จอบส์ กับบทที่สองของ บิล เกตส์ ก็ได้เรื่อง “การเชื่อมจุด” ของจอบส์หรือความคิดในการทำการกุศลของเกตส์ที่มิได้คำนึงว่าการช่วยชีวิตคนเป็นการเลือกว่าคนกลุ่มนั้นคุ้มค่าที่จะช่วยเหลือ? และ “คนที่ได้รับอะไรไปมาก ย่อมถูกคาดหวังว่าจะให้มากเช่นกัน (from those to whom much is given, much is expected.)” (วิชาสุดท้าย, น.47)

สุดท้ายขอจบด้วยบทคัดย่อจากเว็บ onopen.com เพราะเห็นว่าเป็นการสรุปความที่กระชับและเหมาะสมที่สุด

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เหมาะสำหรับนักศึกษาเท่านั้น หากแต่ประสบการณ์ชีวิตของผู้ที่ได้รับเชิญมาแต่ละท่าน เมื่อได้อ่านแล้วยังทำให้คนทำงานได้มีโอกาสทบทวนและแสวงหาความหมายของการมีชีวิตได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่โลกกำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ๆ เช่นทุกวันนี้

รูปภาพและข้อความคัดลอกจาก: onopen.com

ใครที่สนใจอยากอ่านสามารถหยิบยืมจากผมได้นะครับ ยินดีและเต็มใจ

รายละเอียดของหนังสือ
ผู้แปล: สฤณี อาชวานันทกุล
พิมพ์ครั้งแรก: มีนาคม 2551
เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ: 978-974-8233-335-2
ราคา: 165 บาท