Tommy Emmanuel Live in Bangkok 2008

Tommy Emmanuel Live in Bangkok 2008

ในที่สุดโอกาสที่จะได้ดูลุงทอมมี่ เอ็มมานูเอล ตัวเป็นๆ อีกครั้งก็มาถึง ใครหลายคนคงมีโอกาสได้ไปชมฝีมายลายมือของนักกีตาร์สัญชาติออสซี่ ที่สร้างชื่อให้คนไทยรู้จักจากงาน Jazz Festival ครั้งที่ 1 ที่สวนอัมพร ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายพร้อมกีตาร์โปร่ง 1 ตัว จะสามารถสะกดผู้ชมเกือบๆ สามร้อยคนเอาไว้ได้อยู่หมัด แถมเรียกเสียงปรบมือดังสนั่นและสร้างความประทับใจให้กับผมมานับตั้งแต่นั้น

ในช่วงนั้นลุงทอมมี่อยู่ค่ายโซนี่ มิวสิค ผมเลยหาแผ่นของลุงฟังได้ไม่ยาก แต่หลังจากชุด Collaboration (1998) แล้วลุงทอมมี่ย้ายออกจากโซนี่ไปอยู่ค่ายในออสเตรเลีย แผ่นเลยหายากพอสมควร ผมต้องฝากเพื่อนซื้อจากออสเตรเลียมาตลอด แผ่นล่าสุดที่ผมมีคือชุด Only (2000) เท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่ได้ขวนขวายหาซื้ออีกเลย ชุดที่ผมชอบมากที่สุดคือ The Day Finger Pickers Took Over The World (1998) เป็นการร่วมงานระหว่างทอมมี่กับปู่ Chet Atkins เป็นงานที่เรียกว่า “ทำน้อยได้มาก” จริงๆ แค่ได้ยินการเล่นสไตล์พิคกิ้งของสองคนนี้ก็คุ้มแล้ว ส่วนการแสดงสดของลุงทอมมี่แบบตัวเป็นๆ นั้นผมดูครั้งสุดท้ายที่อิมเมเจอรี่ ผับ ซอยสุขุมวิท 24 ตอนนี้ผับนี้ก็ปิดไปแล้วกลายเป็นโรงแรมของเสี่ยชูวิทย์แทน

การแสดงครั้งนี้จะจัดขึ้นในวันที่ 28 ตุลาคม 2551 รอบเดียวเวลา 20.00 น. ที่โรงละครอักษรา ตึกคิงพาวเวอร์ ซอยรางน้ำ วันนี้เปิดจองบัตรวันแรกปรากฏว่าจองบัตรแถวแรกของบัตรราคา 2000 บาทไม่ทันแล้ว ได้แถวที่สามมาแทน ฮ่วย อะไรจะขายดีขนาดนั้นวะเนี่ย แต่ก็ดีใจนะ ว่าผู้จัดจะได้ไม่เจ๊ง จะได้หาคอนเสิร์ตดีๆ มาให้ดูกันอีก เอิ๊ก ๆ สำหรับคนที่มีบัตรแล้วอีกสองเดือนเจอกันเด้อ

ป.ล. จองบัตรได้ที่ ThaiTicketMajor เด้อ

music review 003

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (15 มิถุนายน) ได้ไปเดินซื้อของใน B2S ไปเจอกระบะลดราคาซีดี 50% ผมเลยเข้าไปคุ้ยๆ ดูได้แผ่นซีดีมา 3 แผ่น แต่วันนี้ขอแนะนำ 2 แผ่นก่อนนะ ส่วนอีกแผ่นนึงเอาไว้งวดหน้า เพราะเป็นซีดีเพลงคลาสสิคน่ะ

jammin’Zeb แผ่นที่ซื้อมาเป็นอัลบั้มชุดแรกของวงอะแคปเปล่าที่ประกอบด้วย 1 หนุ่มญี่ปุ่นแท้ๆ กับอีก 3 ลูกครึ่งญี่ปุ่นกับออสเตรเลีย อเมริกา และเม็กซิโก นำเพลงสแตนดาร์ด และป๊อปมาเรียบเรียงขับร้องใหม่มีทั้งหมด 12 เพลง ถึงหน้าปกจะบอกว่าเป็นวงอะแคปเปล่า แต่จริงๆ แล้วโปรดิวเซอร์ก็มีการผสมผสานเครื่องดนตรีเข้าไปด้วยแทบจะทุกเพลง แต่ดนตรีก็เป็นเพียงส่วนเสริมให้เพลงไม่ดูซ้ำซากหรือออกไปในโทนเดียวกันมากเกินไป เพลงที่ผมชอบมากๆ ก็มี Smile, You’ve got a friend in me, It had to be you และ When we make a home

MV เพลง Smile (ตื่นเช้ามาฟังเพลงนี้ก่อนน่าจะ smile กันได้ 555)

DEPAPEPE ~ HOP! SKIP! JUMP!

อัลบั้มชุดล่าสุดจากสองหนุ่มกีตาร์ DEPAPEPE ที่ยังคงให้แฟนๆ ได้ชื่นชมกับฝีไม้ลายมือการโซโล่กีตาร์ หลังจากที่ปล่อย E.P. ชุด DEPAPEPE Plays The Classic มาให้ฟังแก้ขัดกันไปเมื่อปีที่แล้วที่นำเพลง classic ที่รู้จักกันดีอย่าง Canon in D มาเรียบเรียงใหม่ในสไตล์ของสองหนุ่ม

อัลบั้มชุดนี้สองหนุ่มมีการเพิ่มเครื่องสาย และ programming เข้ามาทำให้เพลงในชุดนี้ฟังจะออกแนว fusion jazz เข้าไป ความไพเราะยังคงเหมือนเดิม แต่ผมว่ามันดูจะคล้ายๆ กับเพลงในแนวนี้ของวงอื่นๆ เกินไป ซึ่งจริงๆ แล้วผมชอบกีตาร์คู่อย่างเดียวมากกว่าน่ะ ลองฟังกันดูเน้อ

FESTA !!